خانه بسکتبال ایران خانه بسکتبال ایران، پایگاه تخصصی بسکتبال ایران
مقاله

رزومهٔ کمّی سال‌های سابقه یا کارنامهٔ کیفی عملکرد مدیریتی؟

نویسنده احسان امیری انتشار ۱۴۰۵/۰۹/۰۱ زمان مطالعه 8 دقیقه مطالعه سطح عمومی
74 بازدید این مطلب
8 دقیقه مطالعه زمان تقریبی مطالعه
نقدی بر شرایط عمومی و اختصاصی انتخابات ریاست فدراسیون بسکتبال
زمان مطالعه 8 دقیقه مطالعه
سطح محتوا عمومی
دسته / منبع رسانه خانه بسکتبال

تحلیل و تفسیر اساسنامه | انتخابات ریاست فدراسیون بسکتبال ۱۴۰۵

مسئله اصلی انتخاب رئیس فدراسیون بسکتبال

نقدی بر شرایط عمومی و اختصاصی انتخابات ریاست فدراسیون بسکتبال

آیا «پنج سال سابقه» به‌تنهایی شایستگی اداره یک فدراسیون را ثابت می‌کند؟ انتخابات ریاست فدراسیون بسکتبال فرصتی برای سنجش دقیق‌تر نسبت میان عنوان، سابقه و دستاورد است. پرسش اصلی صرفاً این نیست که چه کسی اجازه نامزدی دارد؛ بلکه آن است که اعضای مجمع با چه شواهدی می‌توانند کیفیت مدیریت و توان پاسخگویی داوطلبان را ارزیابی کنند.

یک فدراسیون تنها سازمان برگزاری مسابقات نیست. اقتصاد باشگاه‌ها، توسعه ورزش پایه و بانوان، ارتباطات بین‌المللی، مدیریت منابع، استقلال تصمیمات فنی و شفافیت مالی بخشی از مسئولیت‌های آن است. بنابراین میان احراز حداقل شرایط قانونی نامزدی و تشخیص شایستگی مدیریتی برای اداره این مجموعه تفاوتی اساسی وجود دارد.

از احراز حداقل سابقه تا سنجش کیفیت مدیریت

بر اساس بند ۱ ماده ۲۲ اساسنامهٔ فدراسیون‌های ورزشی آماتوری (شرایط عمومی نامزدها، قسمت‌های «ت» و «ث»)، و مطابق اطلاعیهٔ ثبت‌نام انتخابات ۱۴۰۵، نامزد ریاست باید در کنار سایر شرایط عمومی، حداقل مدرک کارشناسی و پنج سال سابقهٔ مدیریتی و اجرایی مرتبط با ورزش و تربیت‌بدنی داشته باشد. این ماده دربارهٔ رشتهٔ تحصیلی کارشناسی یا سنجش نتایج کیفی دوره‌های مدیریت، معیار مستقلی مقرر نمی‌کند.

بر اساس اطلاعیهٔ ثبت‌نام انتخابات ۱۴۰۵ که در اختیار تحریریه است، مصادیقی از مناصب ورزشی قابل پذیرش و راه‌هایی برای معادل‌سازی سابقهٔ مدیریتی پیش‌بینی شده است. مطابق تبصرهٔ دوم شرایط اختصاصی، افتخارات مشخص قهرمانی و همچنین پنج سال سابقهٔ سرمربیگری تیم‌های ملی بزرگسالان یا جوانان در موارد مقرر، معادل سابقهٔ مدیریتی و اجرایی مرتبط با ورزش به شمار می‌رود. مدال‌آوری و سرمربیگری در بندهای مجزا آمده‌اند و نباید همهٔ سرمربیان مذکور را ملزم به مدال‌آوری دانست.

ماده ۲۲ «وجود سابقه» را به‌عنوان حداقل شرط ورود می‌سنجد، نه «کیفیت سابقه» را. پنج سال مسئولیت در یک هیئت با خروجی حداقلی و پنج سال مدیریت موفق، در این شرط حداقلی از یکدیگر تفکیک نمی‌شوند. در سوی دیگر، برای مدیری با تجربه برجسته اما خارج از عناوین احصاشده ممکن است پرسش‌هایی درباره چگونگی احتساب سابقه مرتبط ایجاد شود؛ پاسخ به این پرسش تابع متن معتبر مقررات و تفسیر مرجع صالح است. نقد اصلی این است که عنوان و مدت مسئولیت، به‌تنهایی جای ارزیابی عملکرد را نمی‌گیرند.

وجود شرط حداقلی به معنای بی‌اعتباری قانون نیست. مسئله آن است که احراز قانونی، جایگزین ارزیابی کیفی از سوی مجمع، رسانه‌ها و جامعه بسکتبال نشود؛ و اگر محدودیتی غیرضروری وجود دارد، با سازوکار معتبر اصلاح شود.

مقایسه مواد اساسنامه؛ چرا برای برخی سمت‌ها تخصص دقیق‌تری تعیین شده است؟

مقایسه چند ماده اساسنامه نشان می‌دهد که قانون‌گذار برای برخی مسئولیت‌های تخصصی معیارهایی متناسب با وظیفه آن‌ها تعیین کرده است؛ اما درباره رئیس، با وجود گستره اختیارات، حداقل شرایط به‌صورت عمومی‌تری تعریف شده است. [۱]

ماده و مسئولیت شرایط یا اختیارات مهم در متن اساسنامه پرسش تحلیلی
۲۲ | رئیس فدراسیون حداقل کارشناسی و پنج سال تجربه مدیریتی و اجرایی مرتبط با ورزش، در کنار سایر شرایط عمومی خروجی پنج سال مدیریت چگونه ارزیابی می‌شود؟
۲۳ | اختیارات رئیس هدایت و نظارت بر سازمان اداری، پیشنهاد برخی مسئولان، اقدام برای تأمین بودجه و انتصابات مقرر با تأیید هیئت‌رئیسه چه معیارهایی برای سنجش توان سازمان‌دهی و تأمین منابع وجود دارد؟
۲۶ | دبیرکل حداقل کارشناسی، آشنایی با انگلیسی، سابقه فعالیت و مدیریت در ورزش چرا مهارت‌های اجرایی برای دبیرکل به‌طور مشخص‌تری توصیف شده‌اند؟
۲۷ | رئیس و نایب‌رئیس کمیته انضباطی حداقل کارشناسی حقوق و سه سال سابقه قضایی یا پنج سال فعالیت حقوقی چگونه تخصص متناسب با مسئولیت سنجیده می‌شود؟
۲۹ | خزانه‌دار کارشناسی مرتبط با امور مالی و دست‌کم پنج سال سابقه حسابداری یا تصدی امور مالی چرا تجربه کمی و مرتبط این سمت دقیق‌تر تعریف شده است؟
۳۰ | حسابرس مستقل انتخاب از اعضای جامعه حسابداران رسمی ایران؛ یا انتخاب سازمان حسابرسی از سوی مجمع چه سازوکار مشابهی برای اثبات کیفیت مدیریت وجود دارد؟

از سوی دیگر، بند مربوط به وظایف فدراسیون در ماده ۷، برگزاری دوره‌های «مدیریت تخصصی» را پیش‌بینی می‌کند، اما گذراندن چنین دوره‌هایی در ماده ۲۲ به‌عنوان شرط صریح نامزدی رئیس ذکر نشده است. البته این تفاوت لزوماً به معنای ضرورت افزودن یک مدرک یا گواهی جدید نیست؛ ممکن است راه مؤثرتر، سنجش مستند توانایی‌ها، برنامه‌ها و نتایج گذشته باشد.

رزومهٔ کمّی یا کارنامهٔ کیفی؛ پشت عنوان‌ها چه نتیجه‌ای است؟

با احکام انتصاب، عضویت در هیئت‌مدیره، گواهی‌های آموزشی و تصاویر نشست‌ها می‌توان رزومه‌ای طولانی ارائه کرد؛ اما این مدارک لزوماً نمی‌گویند در دوره مسئولیت چه تغییری حاصل شده است. رزومه می‌گوید فرد کجا بوده؛ کارنامه نشان می‌دهد در آنجا چه کرده و چه چیزی پس از او باقی مانده است.

برای هر مسئولیت باید سمت، زمان آغاز و پایان، اندازه مجموعه، منابع در اختیار، تصمیم‌های اصلی، نتایج قابل اندازه‌گیری و سهم واقعی فرد از آن نتایج مشخص باشد. همچنین شایسته است درباره پروژه‌های ناتمام و تصمیم‌های ناموفق سؤال شود. این مطالبه برای مدیر ورزشی، مدیر صنعتی، مربی، ملی‌پوش سابق و مدیر دانشگاهی یکسان است؛ هیچ عنوان یا مدرکی مصون از راستی‌آزمایی نیست.

تجربه تاریخی علی غضنفری؛ یک نمونه، نه یک معیار مطلق

زنده‌یاد دکتر علی غضنفری نمونه‌ای برای مطالعه پیوند مدیریت بیرون از ورزش و مدیریت بسکتبال است. در گزارش‌های تاریخیِ ارجاع‌شده، از تحصیلات و فعالیت‌های علمی و صنعتی او و مسئولیتش در مدیریت فدراسیون بسکتبال در اواخر دهه ۱۳۷۰ و اوایل دهه ۱۳۸۰ یاد شده است. برگزاری تورنمنت بین‌المللی «ورزش و ملت‌ها» نیز از رویدادهایی است که در گزارش‌های مربوط به آن دوره به آن اشاره شده؛ تعیین دقیق سال آغاز و سهم هر مسئول در دستاوردها نیازمند بررسی اسناد اولیه است. [۲] [۳]

این گزارش‌ها نمونه‌ای از تجربه متفاوت مدیریتی و اشاره به یک رویداد بین‌المللی را در اختیار می‌گذارند؛ اما برای اعلام «بهترین دوره تاریخ بسکتبال» یا نسبت دادن همه پیشرفت‌های یک دوره به یک نفر، داده‌های مقایسه‌ای درباره بودجه، لیگ‌ها، تیم‌های ملی، رده‌های پایه و مشارکت زنان لازم است. ارزش مثال غضنفری در بازکردن یک پرسش تاریخی است: آیا مدیر برخوردار از توان سازمان‌دهی، در کنار متخصصان فنی، می‌تواند به توسعه پایدار ورزش کمک کند؟

ظرفیت‌هایی که نباید نادیده گرفته شوند

در میان شش داوطلب ثبت‌نام‌کرده برای انتخابات ریاست فدراسیون، پیشینه‌های گوناگون ورزشی و اجرایی دیده می‌شود. ثبت‌نام به معنای احراز نهایی صلاحیت نیست و بررسی کارنامه افراد باید با ضوابط و شاخص‌های یکسان انجام شود.

پس از اعلام نهایی نامزدهای تأییدشده، مناسب است سوابق مستند همه آنان با قالبی یکسان (سمت، دوره، اندازه مجموعه، نتیجه) منتشر شود تا اعضای مجمع بتوانند منصفانه قضاوت کنند. در چنین قالبی، تفاوت میان مسئولیت اسمی، تجربه عملی، موفقیت قابل اثبات و وعده انتخاباتی آشکارتر خواهد شد.

اصلاح معیارهای سنجش شایستگی، نه حذف ضابطه

مدال‌آوری، تجربه بازی یا مربیگری، تحصیلات عالی و سابقه مدیریت صنعتی هر کدام می‌توانند بخشی از توانایی فرد را نشان دهند، ولی هیچ‌یک به‌تنهایی ضمانت مدیریت موفق فدراسیون نیستند. لازم است میان حداقل شرط قانونی ورود و معیارهای عمومی ارزیابی شایستگی تفاوت بگذاریم. برای مثال، می‌توان بر انتشار مستند عملکرد، برنامه راهبردی با شاخص‌های قابل سنجش، سوابق اداره منابع، تجربه تعامل با باشگاه‌ها، توسعه ورزش بانوان و پایه و نظام پاسخگویی تأکید کرد.

چنانچه دامنه مصادیق سابقه مرتبط، مدیران برخوردار از ترکیب تجربه مؤثر ورزشی و اجرایی را بدون دلیل موجه کنار بگذارد، بازنگری باید از مسیر اصلاح قانونی و با حفظ معیارهای یکسان برای همگان بررسی شود؛ نه از راه استثناسازی موردی برای یک داوطلب.

پرسش از وزارت ورزش: معیارهای احراز و ارزیابی چگونه شفاف می‌شوند؟

از وزارت ورزش و جوانان انتظار می‌رود در حدود صلاحیت قانونی، مبانی تفسیر شرایط اختصاصی، معیارهای بررسی سوابق و مسیر رسیدگی به اعتراض‌ها را شفاف کند. پرسش ما این است: چه سازوکاری تضمین می‌کند که احراز سابقه، به‌جای مسابقه در انباشت عنوان‌ها، مقدمه‌ای برای انتخاب مدیر پاسخگو و دارای کارنامه قابل بررسی باشد؟

اگر در ضوابط فعلی خلأیی برای شناسایی انواع تجربه حرفه‌ای وجود دارد، مناسب است وزارت ورزش و دیگر مراجع مسئول، پیشنهاد اصلاح آن را با رعایت حقوق همه داوطلبان و طی مراحل تصویب قانونی بررسی کنند؛ ماده ۱۴ اساسنامه، پیشنهاد اصلاح اساسنامه به مراجع ذی‌ربط را از اختیارات مجمع می‌شمارد. این درخواست به معنای دخالت در رأی اعضای مجمع یا مطالبه تأیید یک شخص خاص نیست.

سخن پایانی

آینده بسکتبال ایران با شمار عنوان‌های روی رزومه تعیین نمی‌شود. انتخابات زمانی فرصت واقعی بهبود مدیریت است که واجدان شرایط بر اساس قانون یکسان بررسی شوند و سپس کارنامه‌ها، برنامه‌ها و قابلیت پاسخگویی آنان با شواهد معتبر در معرض قضاوت قرار گیرد. معیار نهایی گفت‌وگوی ما باید «سنجش شایستگی» باشد؛ نه صرفاً جمع‌آوری مدال، عنوان یا حکم.

منابع و مستندات

  1. اساسنامه فدراسیون‌های ورزشی آماتوری جمهوری اسلامی ایران، مصوب ۱۴۰۰ ، به‌ویژه مواد ۷، ۱۴، ۲۲، ۲۳، ۲۶، ۲۷، ۲۹ و ۳۰.
  2. گزارش بازنشرشده از خبرآنلاین درباره یادبود و سوابق علی غضنفری .
  3. آرشیو کاوش بسکتبال درباره زندگی و سابقه علی غضنفری .
  4. خبر پایان ثبت‌نام شش داوطلب انتخابات فدراسیون بسکتبال ۱۴۰۵ .
  5. تصاویر سه صفحه از فراخوان انتخابات ۱۴۰۵، ارائه‌شده برای بررسی؛ شرایط اختصاصی و تبصره دوم معادل‌سازی (برای استناد نهایی، نسخه ابلاغی و مرجع تصویب بررسی شود).

یادداشت: اظهارنظرهای تحلیلی این مقاله از شرایط تصریح‌شده در مقررات تفکیک شده است. این نوشته به معرفی یا ارزیابی هیچ‌یک از داوطلبان نمی‌پردازد؛ بررسی سوابق نامزدها بهتر است پس از اعلام نهایی، در پرونده‌ای مستقل و با شاخص‌های یکسان انجام شود.

Community

دیدگاه‌های این مقاله

پرسش‌ها، نقدها و تجربه‌های مرتبط با این مطلب پس از تأیید مدیر منتشر می‌شوند.

0 نظر تأییدشده
هنوز نظری تأیید نشده است. اولین گفت‌وگوی محترمانه را شما شروع کنید.
مطالب مرتبط

ادامه مطالعه

مطالبی که می‌تواند مسیر مطالعه شما را در رسانه خانه بسکتبال ایران کامل‌تر کند.

alek petrossian | خانه بسکتبال ایران

الک پتروسیان مدیر جایزه معتبر جان وودن شد؛ حضور چهره ایرانی‌ـ‌ارمنی در مدیریت بسکتبال آمریکا

الک پتروسیان، چهره ایرانی‌ـ‌ارمنی بسکتبال، به‌عنوان مدیر جایزه «جان آر. وودن» در باشگاه ورزشی لس‌آنجلس منصوب شد؛ جایزه‌ای که از مهم‌ترین افتخارات فردی بسکتبال دانشگاهی آمریکا محسوب می‌شود.

ادامه مطلب
رادیو یک اپیزود را برای پخش انتخاب کنید
00:00 00:00