همه این بازیکنان به بازیکنان دیگری در پیرامون خود یا نزدیک سبد نیاز دارند و متکی بر همکاری هستند. به ویژه با بازیکنان قویتر و مسلط تر. با وجود این، نقشها و همکاری در موقعیت بین دو نفر یا مثلثها؛ یک بازیکن با استعداد خاص را در بهره گیری از یک وقفه دفاعی محدود نمیکند.
دیدگاه «پدیده خاص» (کری در بازی چهارم فینال در 41 دقیقه 43 امتیاز) استدلال میکند در بسکتبال پسامدرن، «بازیکن ستاره» با کمک همتیمیهای خود برای ایجاد یک بازی بزرگ فردی (در هر موقعیتی) استفاده میکند. این قبیل بازیکنان میتوانند بسته به تیم و مقاومت خاصی که توسط مدافعان اعمال میشود، در سیالیت بازی، با تفکر و استفاده از روشهای خلاقانه، خود را در هر موقعیتی قرار دهند و در تغییرات کلی فرایند بازی مداخله کرده و اثرگذار باشند.
بسکتبال پست مدرن در شکل و اجرای بازی توسط بازیکنانی مثل کری با روشهای خلاقانه قابل مشاهده است. آنان به بسکتبال مدرن وفادارند اما از اصول ساختار یافته آن فراتر میروند و با برهم زدن انتظارات ما در شباهتهای بسکتبال؛ تفاوتها را نمایش میدهند.
مایکل جردن دهه 90 و استفن کری و به معنای دقیقتر دیدگاه «پدیده خاص»، هر یک با اجرای خود اندیشههای بسکتبال پست مدرنیسم را توضیح میدهند. با حضور این قبیل بازیکنان؛ بسکتبال در مدرنیزاسیون در معرض تحول عمیق قرار گرفت. بازیای بر رفتار برساخته اجتماعی و فرهنگی که از اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم؛ ابداع، قوانین و توسعه فنی و نهادی آن در چارچوب وسیعتر مدرنیزاسیون شناسایی شده بود، اینک این چشمانداز فرهنگی را با ظهور پدیدههای خاص در دهههای متمادی به بالاترین سطح محبوبیت جهانی ارتقاء داده است.
بسکتبال پست مدرن فراتر از ماهیچههایی که دائم منبسط و منقبض میشوند، در الگوهای معنادار در اطراف زمین و در تلاقی اندیشههای یکدیگر آشکار میشود. زمین بسکتبال به میدانی برای اثبات تبدیل میشود و بازیکنانی که میخواهند قوانین و مهارتهای بازی را به خلاقیت، توسعه فنی و ظهور و بروز اشکال و فرم و اجراهای جدید و متفاوت خود - بر خلاف انتظارات ما - پیوند بزنند.
اخبار بسکتبال
بسکتبال پست مدرن / اثرات حضور «پدیدههای خاص» در اجرای یک بازی
37
بازدید این مطلب
6 دقیقه مطالعه
زمان تقریبی مطالعه
زمان مطالعه
6 دقیقه مطالعه
سطح محتوا
عمومی
دسته / منبع
اخبار بسکتبال
همه این بازیکنان به بازیکنان دیگری در پیرامون خود یا نزدیک سبد نیاز دارند و متکی بر همکاری هستند. به ویژه با بازیکنان قویتر و مسلط تر. با وجود این، نقشها و همکاری در موقعیت بین دو نفر یا مثلثها؛ یک بازیکن با استعداد خاص را در بهره گیری از یک وقفه دفاعی محدود نمیکند.
دیدگاه «پدیده خاص» (کری در بازی چهارم فینال در 41 دقیقه 43 امتیاز) استدلال میکند در بسکتبال پسامدرن، «بازیکن ستاره» با کمک همتیمیهای خود برای ایجاد یک بازی بزرگ فردی (در هر موقعیتی) استفاده میکند. این قبیل بازیکنان میتوانند بسته به تیم و مقاومت خاصی که توسط مدافعان اعمال میشود، در سیالیت بازی، با تفکر و استفاده از روشهای خلاقانه، خود را در هر موقعیتی قرار دهند و در تغییرات کلی فرایند بازی مداخله کرده و اثرگذار باشند.
بسکتبال پست مدرن در شکل و اجرای بازی توسط بازیکنانی مثل کری با روشهای خلاقانه قابل مشاهده است. آنان به بسکتبال مدرن وفادارند اما از اصول ساختار یافته آن فراتر میروند و با برهم زدن انتظارات ما در شباهتهای بسکتبال؛ تفاوتها را نمایش میدهند.
مایکل جردن دهه 90 و استفن کری و به معنای دقیقتر دیدگاه «پدیده خاص»، هر یک با اجرای خود اندیشههای بسکتبال پست مدرنیسم را توضیح میدهند. با حضور این قبیل بازیکنان؛ بسکتبال در مدرنیزاسیون در معرض تحول عمیق قرار گرفت. بازیای بر رفتار برساخته اجتماعی و فرهنگی که از اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم؛ ابداع، قوانین و توسعه فنی و نهادی آن در چارچوب وسیعتر مدرنیزاسیون شناسایی شده بود، اینک این چشمانداز فرهنگی را با ظهور پدیدههای خاص در دهههای متمادی به بالاترین سطح محبوبیت جهانی ارتقاء داده است.
بسکتبال پست مدرن فراتر از ماهیچههایی که دائم منبسط و منقبض میشوند، در الگوهای معنادار در اطراف زمین و در تلاقی اندیشههای یکدیگر آشکار میشود. زمین بسکتبال به میدانی برای اثبات تبدیل میشود و بازیکنانی که میخواهند قوانین و مهارتهای بازی را به خلاقیت، توسعه فنی و ظهور و بروز اشکال و فرم و اجراهای جدید و متفاوت خود - بر خلاف انتظارات ما - پیوند بزنند.
دیدگاههای این مقاله
پرسشها، نقدها و تجربههای مرتبط با این مطلب پس از تأیید مدیر منتشر میشوند.