ماهخورشید بهمردی (پارینه) به همراه تیم مدرسه
وی این آزمایش بزرگ را سرافرازانه پشت سرگذاشت و كارنامۀ قبولی را در مدیریت، سرپرستی، دلسوزی، مراقبت و تدبیر دریافت كرد. او در بدو بازیهای آسیایی توكیو یك ناشناخته بود، اما در پایان بازیها توجه و احترام میزبانان ژاپنی و اعضای سایر ورزشکاران را به خود جلب كرد و در مراسم و میهمانیهایی كه به همراه ورزشكاران زن كشورمان شركت میكرد، به اعتبار و عزت كاروان ایران افزود.
در مرداد سال 1342، وزیر فرهنگ وقت با شركت او در یازدهمین جامبوری جهانی پیشاهنگی در یونان موافقت كرد و خانم پارینه به نمایندگی از سوی معلمان ورزش و زنان پیشاهنگ ایران در این اجتماع بزرگ جهانی شركت كرد.
نریمان پارینه فرزند وی میگوید: «در آن سالهایی كه مادرم آموزگار بود، مردم در 21 روز، دور دنیا را با 4 هزار تومان میگشتند. مادرم یك روز در همان سالها، پیش پدرم نشست و گفت، بیا برویم دور دنیا را بگردیم. میخواهم دنیا را بگردم كه وقتی بچهها، ازم چیزی میپرسند، مبهوت نگاهشان نكنم. دوست ندارم دنیا را تنها در توپ و تور و راكت ببینم».
وی برای همكاری با دانشگاه تهران دعوت شد و به عضویت كمیته فنی ورزش دانشگاه درآمد. دكتر علی كنی، نخستین رئیس كمیته ملی المپیك ایران كه معاونت دانشگاه تهران را در سال 1344 عهدهدار بود، وی را به سرپرستی در اردوی دختران دانشجوی دانشگاه تهران در رامسر منصوب كرد و در سالهای بعد هم این مسئولیت همچنان بر عهده وی بود. خانم پارینه در زمرۀ نخستین بانوان ایرانی است كه در دورۀ آموزشی دوومیدانی كه زیر نظر دیوید آلبرتین (قهرمان پرش ارتفاع بازیهای المپیك 1936 برلین) در تهران تشكیل شد، شركت و گواهینامه قبولی دریافت کرد.
خانم پارینه در سال 1359 به افتخار بازنشستگی نائل آمد.
استاد بانوی ورزش ایران پس از سالها خدمت صادقانه در ورزش، ساده و بی آلایش زیست و سر انجام در شهریور ماه 1388 از این سرا پر گشود.
منبع: از کتاب «داستان یک قرن» افشین رضاپور
آقا و خانم پارینه / آموزگاران ورزش و بسکتبال مدارس
ماهخورشید بهمردی (پارینه) به همراه تیم مدرسه
وی این آزمایش بزرگ را سرافرازانه پشت سرگذاشت و كارنامۀ قبولی را در مدیریت، سرپرستی، دلسوزی، مراقبت و تدبیر دریافت كرد. او در بدو بازیهای آسیایی توكیو یك ناشناخته بود، اما در پایان بازیها توجه و احترام میزبانان ژاپنی و اعضای سایر ورزشکاران را به خود جلب كرد و در مراسم و میهمانیهایی كه به همراه ورزشكاران زن كشورمان شركت میكرد، به اعتبار و عزت كاروان ایران افزود.
در مرداد سال 1342، وزیر فرهنگ وقت با شركت او در یازدهمین جامبوری جهانی پیشاهنگی در یونان موافقت كرد و خانم پارینه به نمایندگی از سوی معلمان ورزش و زنان پیشاهنگ ایران در این اجتماع بزرگ جهانی شركت كرد.
نریمان پارینه فرزند وی میگوید: «در آن سالهایی كه مادرم آموزگار بود، مردم در 21 روز، دور دنیا را با 4 هزار تومان میگشتند. مادرم یك روز در همان سالها، پیش پدرم نشست و گفت، بیا برویم دور دنیا را بگردیم. میخواهم دنیا را بگردم كه وقتی بچهها، ازم چیزی میپرسند، مبهوت نگاهشان نكنم. دوست ندارم دنیا را تنها در توپ و تور و راكت ببینم».
وی برای همكاری با دانشگاه تهران دعوت شد و به عضویت كمیته فنی ورزش دانشگاه درآمد. دكتر علی كنی، نخستین رئیس كمیته ملی المپیك ایران كه معاونت دانشگاه تهران را در سال 1344 عهدهدار بود، وی را به سرپرستی در اردوی دختران دانشجوی دانشگاه تهران در رامسر منصوب كرد و در سالهای بعد هم این مسئولیت همچنان بر عهده وی بود. خانم پارینه در زمرۀ نخستین بانوان ایرانی است كه در دورۀ آموزشی دوومیدانی كه زیر نظر دیوید آلبرتین (قهرمان پرش ارتفاع بازیهای المپیك 1936 برلین) در تهران تشكیل شد، شركت و گواهینامه قبولی دریافت کرد.
خانم پارینه در سال 1359 به افتخار بازنشستگی نائل آمد.
استاد بانوی ورزش ایران پس از سالها خدمت صادقانه در ورزش، ساده و بی آلایش زیست و سر انجام در شهریور ماه 1388 از این سرا پر گشود.
منبع: از کتاب «داستان یک قرن» افشین رضاپور
دیدگاههای این مقاله
پرسشها، نقدها و تجربههای مرتبط با این مطلب پس از تأیید مدیر منتشر میشوند.