پیام وزیر پاسخی به احساسات و عواطف و اینکه مشوق بچهها باشد ارسال شده است. اما کارکرد دیگر و اصلی این پیام، اوضاع ایران بعد از جنگ ۱۲ روزه و در راستای تقویت روحیه ملی از طریق رخدادهای ورزشی در برنامههای سیاسی و نظامی دولت است.
کاری که مشابهاش را نه به صورت پیام تبریک اما در پوشش حماسی وزارت ورزش و بازتاب خبر پنجمی دختران هندبال ایران در آسیا یا سایر موارد دیده بودیم.
این روزها با مشکلات بیبرقی و بیآبی و بحران انرژی و … از زبان دولتمردان حرفهای نویدبخش میشنویم.
ورزش که جای خود دارد به خصوص بحث دختران که در فضای اجتماعی امروز، رویکردی نو و اقبال عمومی ویژهای دارد و از جامعه پاسخهای مثبت میگیرد اما دقت کنیم ورزش جورکش مشکلات سایر بخشها نیست.
صحبت از روحیه ملی و هویت ملی خوب است تا زمانی که بسکتبال به مثابهی بسکتبال و برای بسکتبال دیده شود نه اینکه بسکتبال را به عنوان ابزاری در خدمت هدفهای دیگر دربیاوریم.
از طرفی ایجاد توقعات از جریاناتی که مبتنی بر واقعیت نیست یا جعل تاریخ از طریق رویدادسازی است، تبعات سنگینی در آینده دارد. چه بسا تاکنون داشته و بسکتبال در ورطهی سقوط و ناکامی است و فقط ژست فاتحانه دارد. روی این اصل در ارسال پیام دقت کنیم.
خدشهدار نکردن «فضیلت تبریک» به نگه داشتن اندازه در کارها و برنامههاست.
بیاییم در انبوهی از دروغپرداریها و ریا و فریبکاری در بسکتبال، «فضیلت تبریک» را زیر سوال نبریم و آن را تا مؤفقیتهای بزرگ و تاریخساز بسکتبال ایران، «محفوظ» و «محترم» بشماریم.
بررسی زوایای پنهان و آشکار پیام وزیر ورزش / «فضیلت تبریک» محترم شمرده شود
پیام وزیر پاسخی به احساسات و عواطف و اینکه مشوق بچهها باشد ارسال شده است. اما کارکرد دیگر و اصلی این پیام، اوضاع ایران بعد از جنگ ۱۲ روزه و در راستای تقویت روحیه ملی از طریق رخدادهای ورزشی در برنامههای سیاسی و نظامی دولت است.
کاری که مشابهاش را نه به صورت پیام تبریک اما در پوشش حماسی وزارت ورزش و بازتاب خبر پنجمی دختران هندبال ایران در آسیا یا سایر موارد دیده بودیم.
این روزها با مشکلات بیبرقی و بیآبی و بحران انرژی و … از زبان دولتمردان حرفهای نویدبخش میشنویم.
ورزش که جای خود دارد به خصوص بحث دختران که در فضای اجتماعی امروز، رویکردی نو و اقبال عمومی ویژهای دارد و از جامعه پاسخهای مثبت میگیرد اما دقت کنیم ورزش جورکش مشکلات سایر بخشها نیست.
صحبت از روحیه ملی و هویت ملی خوب است تا زمانی که بسکتبال به مثابهی بسکتبال و برای بسکتبال دیده شود نه اینکه بسکتبال را به عنوان ابزاری در خدمت هدفهای دیگر دربیاوریم.
از طرفی ایجاد توقعات از جریاناتی که مبتنی بر واقعیت نیست یا جعل تاریخ از طریق رویدادسازی است، تبعات سنگینی در آینده دارد. چه بسا تاکنون داشته و بسکتبال در ورطهی سقوط و ناکامی است و فقط ژست فاتحانه دارد. روی این اصل در ارسال پیام دقت کنیم.
خدشهدار نکردن «فضیلت تبریک» به نگه داشتن اندازه در کارها و برنامههاست.
بیاییم در انبوهی از دروغپرداریها و ریا و فریبکاری در بسکتبال، «فضیلت تبریک» را زیر سوال نبریم و آن را تا مؤفقیتهای بزرگ و تاریخساز بسکتبال ایران، «محفوظ» و «محترم» بشماریم.
دیدگاههای این مقاله
پرسشها، نقدها و تجربههای مرتبط با این مطلب پس از تأیید مدیر منتشر میشوند.