طبق تعریف،بسکتبال یک ورزش تماسی نیست اما این به این معنی نیست که در این ورزش برخوردی بین بازیکنان صورت نمیگیرد. از بازیکنانی که شارژ میگیرند یا آرنجی به صورتشان برخورد میکند بپرسید و آنها به شما خواهند گفت که برخورد ها و تماس ها بخش سادهای از این بازی هستند.
در واقع قوانین بسکتبال اجازه حد معقول و متناسبی از تعامل فیزیکی بین بازیکنان دو تیم را میدهند. با این حال زمانی که بازیکنی برای برتری جستن بر حریفش از این برخوردها استفاده کند، غیرقانونی محسوب میشود. این نقض قانون یک خطای شخصی بسکتبال نامیده میشود. به طور کلی انجام خطاهای شخصی در بسکتبال، یک استراتژی سالم تمرینی نیست. در واقع اگر دفعات زیادی به علت برخورد با دیگران از شما خطا گرفته شود، خواهید دید که باید از روی نیمکت از بازی لذت ببرید! با این حال در زمانهایی، خطا کردن روی حریف میتواند سودمند باشد. در این مقاله خطاهای فردی را از یک چشم انداز استراتژیک بررسی میکنیم.عقب بودن از حریف
مگر در مواردی که هدف شما به جوش آوردن خون مربیتان است، انجام یکی خطای ticky-tacky (خطاهایی که معمولا در لحظات پایانی و توسط تیمی که عقب تر است، برای جلوگیری از گذشتن وقت انجام میشود) در حالی که حریف ۳۰ متر تا سبد شما فاصله دارد، ایده خوبی نیست. اما در موقعیتهای وابسته به زمان (مثلا زمانی که تیم شما سعی می کند در دقایق پایانی بازی، مقابل حریف به برتری برسد) مرتکب شدن چنین خطای هدفمندی می تواند هوشمندانه ترین حرکت باشد. در بسکتبال هرگاه توپ در حرکت باشد یا بازی ادامه داشته باشد، زمان بازی (game clock) به طور مداوم کم می شود. هنگامی که توپ به جریان می افتد تنها ۴ چیز می تواند دوباره زمان بازی را متوقف کند:- نقض قوانین
- خارج شدن توپ از زمین
- تایم اوت
- خطا
دیدگاههای این مقاله
پرسشها، نقدها و تجربههای مرتبط با این مطلب پس از تأیید مدیر منتشر میشوند.